Εγκαταλελειμμένη κατοικία επικίνδυνη για την δημόσια υγεία

Ημερομηνία 05/11/2012

Αριθμ. Πρωτ. 167

ΠΡΟΣ Δήμαρχο Σαλαμίνας

κ. Τσαβαρή

ΚΟΙΝ. Δημοτική Κοινότητα

ΟΕEΣΣ

ΘΕΜΑ : Εγκαταλελειμμένη κατοικία επικίνδυνη για την δημόσια υγεία

Θα θέλαμε με αυτή την επιστολή μας να επανέλθουμε σε ένα θέμα για το οποίο σας έχουμε ενημερώσει στις 02/08/2010 με αρθμ πρωτ 133 .Σας είχαμε γνωστοποιήσει ότι υπάρχει μία κατοικία επί της οδού Πόντου και Γρεβενών που λόγω του ιδιοκτησιακού καθεστώτος που έχει –υπάρχουν 30 κληρονόμοι- έχει εγκαταλειφθεί, με αποτέλεσμα να είναι επικίνδυνη για την δημόσια υγεία γιατί υπάρχουν ποντίκια φίδια και γενικά βρωμιά και δυσωδία.

Για την εν λόγω κατοικία υπάρχουν πληθώρα παραπόνων και για αυτό θα σας παρακαλούσαμε να επιληφθείτε επί του θέματος.

Ελπίζουμε στην αμέριστη συμπαράστασή σας και ευχαριστούμε εκ των προτέρων.

Μετά τιμής

Ο Πρόεδρος Η Γραμματέας

Π.Διονυσόπουλος Σ.Χρυσικοπούλου

Επισήμανση σημείων επικινδυνότητας οδοστρώματος

Ημερομηνία 05/11/2012

Αριθμ. Πρωτ. 166

ΠΡΟΣ Δήμαρχο Σαλαμίνας

κ. Τσαβαρή

ΚΟΙΝ. Δημοτική Κοινότητα

ΟΕEΣΣ

ΘΕΜΑ: Επισήμανση σημείων επικινδυνότητας οδοστρώματος περιοχής του Συλλόγου «Η Νέα Μενεμένη»

Έχουμε επανέλθει πολλές φορές στο παρελθόν ζητώντας λύση στα θέματα που θα αναφέρουμε παρακάτω και ελπίζουμε αυτήν την φορά να έχουμε αίσια αποτελέσματα

1. Επί της οδού Αγ. Νικολάου και Ελβετίας είναι απαραίτητη μια πινακίδα σηματοδότησης επικίνδυνης στροφής.
2. Στην συμβολή της οδού Κωνσταντινουπόλεως και Σαλαμίνος. στην στροφή του τοπικού λεωφορείου .η ορατότητα είναι περιορισμένη και είναι πολύ επικίνδυνο με αποτέλεσμα να έχουν συμβεί αρκετά ατυχήματα Είναι απαραίτητη πινακίδα STOP.
3. Στην είσοδο του οικισμού Δημηγγέλλας στην συμβολή των οδών Αγ. Νικολάου και Μακεδονίας. είναι απαραίτητο να τοποθετεί ένας καθρέφτης έτσι ώστε να διευκολύνει την κυκλοφορία των αυτοκινήτων καθώς έχουν συμβεί ήδη πολλά ατυχήματα λόγω της ελλείψεώς του.

Ελπίζουμε στην αμέριστη συμπαράστασή σας και ευχαριστούμε εκ των προτέρων.

Μετά τιμής

Ο Πρόεδρος Η Γραμματέας

Π.Διονυσόπουλος Σ.Χρυσικοπούλου

Επισήμανση σημείων βελτίωσης

Ημερομηνία 05/11/2012

Αριθμ. Πρωτ. 165

ΠΡΟΣ Δήμαρχο Σαλαμίνας

κ. Τσαβαρή

ΚΟΙΝ. Δημοτική Κοινότητα

ΟΕEΣΣ

ΘΕΜΑ: Επισήμανση σημείων βελτίωσης για τον εξωραϊσμό της περιοχής του Συλλόγου «Η Νέα Μενεμένη»

Έχουμε επανέλθει πολλές φορές στο παρελθόν ζητώντας λύση στα θέματα που θα αναφέρουμε παρακάτω και ελπίζουμε αυτήν την φορά να έχουμε αίσια αποτελέσματα

Διαπιστώθηκε από τον δημοτικό υπάλληλο κ. Σκοπελίτη μετά από την επίσκεψη του στην παραλία μας ότι υπάρχουν ακόμη τα χώματα και τα τσιμέντα κατά μήκος της παραλίας που άφησε ο εργολάβος πριν από αρκετά χρόνια όταν τοποθέτησε το δίκτυο ηλεκτροφωτισμού της παραλίας . Έτσι θα θέλαμε να απομακρυνθούν τα χώματα και τα τσιμέντα και να στρωθεί με χαλίκι έτσι ώστε να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε μεγαλύτερο μέρος της παραλίας καθότι κάθε χρόνο έχουμε και περισσότερους λουόμενους που επισκέπτονται την παραλίας μας

Στην πλατεία Πόντου και στην οδό Θησέως υπάρχουν κλαδιά από το καλοκαίρι και πρέπει να απομακρυνθούν.

Δίπλα στην Στοά το οικόπεδο που υπάρχει έχει καταντήσει χωματερή και οι κάτοικοι παραπονούνται για την μυρωδιά , την επικινδυνότητα ( φίδια , ποντίκια) αλλά και για την αισθητική της περιοχής αυτής.

Ελπίζουμε στην αμέριστη συμπαράστασή σας και ευχαριστούμε εκ των προτέρων.

Μετά τιμής

Ο Πρόεδρος Η Γραμματέας

Π.Διονυσόπουλος Σ.Χρυσικοπούλου

Η πόλη που μαρτύρισε

Ποίημα George Horton: Σμύρνη, η πόλη που μαρτύρισε

Βασίλισσα της Μεσογείου και δόξα της
ήταν η Σμύρνη, η ωραία πόλη
και το πειό ώμορφο μαργαριτάρι της Ανατολής
Σμύρνη μου, ωραία πόλη!
Κληρονόμος αμέτρητων αιώνων ιστορίας,
μητέρα ποιητών, αγίων και σοφών
ήταν η Σμύρνη η ωραία πόλη!
Μια απ” τις πειό αρχαίες, δοξασμένες τις Εφτά
ήταν η Σμύρνη, η αγία πόλη
κι” είχε αναμμένες τις λαμπάδες της στον ουρανό ψηλά,
Σμύρνη μου, αγία πόλη.
Μια απ” τις εφτά ελπίδες μας, κι επιθυμίες μας,
μια απ” τις εφτά τις αγίες Φωτιές μας
ήταν η Σμύρνη, η αγία πόλη.
Οι άλλες σβήσανε τώρα πολύν καιρό
Ώ Σμύρνη, πόλη εσύ Χριστιανική!
μα η δική της έμεινε — να καίει σταθερή
ώ Σμύρνη, πόλη εσύ Χριστιανική!
Οι άλλες πέρασαν και σβήσανε και χάθηκαν
μα ως χθες έκαιγε ακόμα αυτή,
ώ Σμύρνη, πόλη εσύ Χριστιανική!
Και οι καμπάνες των εκκλησιών της βουβάθηκαν και πέθαναν
της Σμύρνης, της Χριστιανικής της πόλης
κι” η μουσική των σώπασε και οι ψαλτάδες χάθηκαν
της Σμύρνης, της ευτυχισμένης πόλης.
Και οι κοπέλλες της, μαργαριτάρια μεσογειακά
έφυγαν απ” τα μαρμάρινα παλάτια
της Σμύρνης της παραμυθένιας πόλης!
Πέθανε και σαπίζει κάπου εκεί
κοντά στην πύλη της Ανατολής
ή Σμύρνη, η δολοφονημένη πόλη.
Φύγανε οι τεχνίτες της, στους δρόμους ερημιά
Σμύρνη μου, δολοφονημένη πόλη.
Χήρεψαν οι γυναίκες της κι ορφάνεψαν τα παιδιά
μόνο τα ποντίκια μένουν μεσ” στη χαλασιά,
Σμύρνη μου, δολοφονημένη πόλη!
Με φωτοστέφανο ο Δεσπότης στεφανώθηκε
στη Σμύρνη εκεί, την πόλη πού μαρτύρησε,
κι” ας ήταν τα μαλλιά του τ” άσπρα αιματοβαμμένα
ώ Σμύρνη, πόλη εσύ μαρτυρική!
Κι έτσι εφύλαξε την πίστη στο Χριστό
τον Πολύκαρπο ως τον Άγιο Χρυσόστομο
απ τη Σμύρνη, η ένδοξη πόλη!
G. HORTON

Μνήμες Πολιτισμού Μικράς Ασίας

«Μνήμες Πολιτισμού Μικράς Ασίας – 90 χρόνια μετά την καταστροφή» στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδας

Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012 και ώρα 18:30 στο θέατρο “Pierce”, του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος, (Γραβιάς 6, Αγία Παρασκευή)

Πολιτιστική Εκδήλωση της Περιφερειακής Ενότητας  Βορείου Τομέα Αθηνών της Περιφέρειας Αττικής με τίτλο «Μνήμες Πολιτισμού Μικράς Ασίας – 90 χρόνια μετά την καταστροφή».

Η Περιφερειακή Ενότητα του Βορείου Τομέα Αθηνών της Περιφέρειας Αττικής, διοργανώνει εκδήλωση παράδοσης και πολιτισμού με θέμα «Μνήμες Πολιτισμού  Μικράς Ασίας – 90 χρόνια μετά την καταστροφή».
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012 και ώρα 18:30 στο θέατρο “Pierce”, του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος, (Γραβιάς 6, Αγία Παρασκευή) και γίνεται σε συνεργασία με το Σύλλογο Μικρασιατών Ανατολικής Αττικής και το Δίκτυο «mikrasiatis.gr».
Στόχος της εκδήλωσης είναι η διατήρηση της ιστορικής μας μνήμης και η ανάδειξη του Μικρασιατικού Πολιτισμού.
Η εκδήλωση περιλαμβάνει:
- Ομιλία της Προέδρου του Συλλόγου Μικρασιατών Ανατολικής Αττικής Παρασκευής  Σαριντζιώτου-Παπαγεωργίου, με  περιγραφή της περιόδου άνθισης του Μικρασιατικού Πολιτισμού και ταυτόχρονη προβολή  υλικού,  από το φωτογραφικό αρχείο του Συλλόγου.
Παρουσίαση από το Λύκειο των Ελληνίδων Αγίας Παρασκευής παραδοσιακών χορών της Μικράς Ασίας.
Επίσης στην εκδήλωση συμμετέχει και το μουσικό σχήμα «Δήθεν», που θα ερμηνεύσει τα ανέκδοτα τραγούδια του Σμυρνιού συνθέτη Παύλου Παντελίδη.
Ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Κων/νος Μανιάτης αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει δημόσια όλους όσοι συνέβαλλαν στη διοργάνωση της εκδήλωσης.
Η είσοδος θα είναι ελεύθερη

27 Αυγούστου 1922

-Σμύρνη 1922: Συνωστισμός στην παραλία!

Mια μαρτυρία από το μαύρο Σεπτέμβρη του ’22 
“Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα…” 
Mαρία Ρεπούση, Ιστορία ΣΤ’ δημοτικού. Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια, Αθήνα, εκδ. ΟΕΔΒ, 2006, σελ. 100

(το άρθρο αυτό το αφιερώνουμε στους 452 συμπολίτες μας, που υπέγραψαν υπέρ του  αναθεωρητικού βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού… και στους 7.000 που υπέγραψαν κατά.)
“Ο Κεμάλ γιόρτασε το θρίαμβό του με τη μεταβολή της Σμύρνης σε τέφρα και την τεράστια σφαγή του εκεί χριστιανικού πληθυσμού” έγραψε στα απομνημονεύματά του ο Ουϊνστον Τσώρτσιλ. Η σφαγή της Σμύρνης συγκλόνισε ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο. Ακόμα και στη Γαλλία -η φιλοτουρκική πολιτική της οποίας καθόριζε την πληροφόρηση που παρείχαν οι δημοσιογράφοι- διογκώθηκαν τα αντιτουρκικά συναισθήματα. Όμως, περισσότερο από τις ανταποκρίσεις και τις ψυχρές επισημάνσεις των διπλωματών, το τρομερό τοπίο εκείνων των ημερών αποκαλύπτεται μέσα από τις μαρτυρίες όσων το έζησαν. Μαρτυρίες συγκλονιστικές, που πιστοποιούν την ύπαρξη του Μικρασιατικού Ολοκαυτώματος.  Για να κατανοήσουμε τι συνέβη τότε και να αναρωτηθούμε γιατί σήμερα η κ. Ρεπούση (όπως και αρκετοί άλλοι νεοέλληνες) εζήλωσε τη δόξα του ύστερου Γκαροντί, δημοσιεύουμε την αυθεντική Μαρτυρία της Ελένης Καραντώνη για τη σφαγή που έγινε από τα κεμαλικά στρατεύματα μετά το τέλος του ελληνοτουρκικού πολέμου. Η Μαρτυρία προέρχεται από το δίτομο “Έξοδος“ του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών. Η Ελένη Καραντώνη ζούσε στο Μπουνάρμπασι, έντεκα χιλιόμετρα βορειανατολικά της Σμύρνης. Το Μπουνάρμπασι είχε χίλιους κατοίκους, από τους οποίους οι οκτακόσιοι ήταν Έλληνες:

          “… Άρχισε ο στρατός μας να φεύγει. Χτυπούσαν τις πόρτες μας και ζητούσαν ρούχα για να βγάλουν το χακί από πάνω τους. Πόσους δεν ντύσαμε! Οι μεγάλοι οι δικοί μας ξεκουμπιστήκαν και φύγανε κι αφήσαν τον κόσμο στο έλεος του Θεού. Έφταναν οι στρατιώτες ξυπόλητοι, γυμνοί, κουρελιασμένοι, πρησμένοι, νηστικοί.
Οι Τούρκοι κατεβαίναν και σφάζαν τους Έλληνες. Το ίδιο έκαναν και οι δικοί μας. Παντού φωτιά και μαχαίρι άκουες και έβλεπες. Από τους κατοίκους του Μπουνάρμπασι έμειναν καμιά δεκαριά οικογένειες…  Μερικοί κατάφεραν να φύγουν, σέρνοντας με την κοιλιά προς το Σικλάρι και από κει στη Σμύρνη. Τους άλλους όλους τους ατιμάσανε, τους σφάξανε, τους κρεμάσανε, τους κάψανε. Κι εκείνους που κατάφεραν από το Σικλάρι να φτάσουν στη Σμύρνη, όταν ήρθε ο Κεμάλ, τους έπιασε και τους έσφαξε.
          Εμείς βρισκόμασταν στη Σμύρνη. Πλημύρρα οι μαχαλάδες στο αίμα. Βάλανε φωτιά οι Τούρκοι, μια ώρα μακρυά. “Μη φοβάστε είναι μακρυά”, μας είπε ο νοικοκύρης του σπιτιού που μέναμε. Σ’ ένα τέταρτο η φωτιά είχε έρθει σε μας. Ρίχνανε βενζίνη και προχωρούσε. Βγήκαμε στο δρόμο. Φωτιά από τη μια, θάλασσα από την άλλη. Βρισκόμασταν στη μέση. Και οι Τσέτες (σ.τ.σ. οι άτακτοι Τούρκοι) βρίσκονταν στη μέση, και σφάζαν και σκοτώναν.

          Τη νύχτα οι Τσέτες έκαναν επίθεση ν’ αρπάξουν, να σφάξουν, ν’ ατιμάσουν. “Βοήθεια! Βοήθεια!” φώναζε ο κόσμος. Τα εγγλέζικα πλοία ήταν απέναντι. Έριχναν τους προβολείς. Σταματούσαν για λίγο. Τη νύχτα θέλαμε να πάμε προς νερού μας. Πήγαμε λίγο πιο έξω, φρίκη! Βρεθήκαμε σε μια χαβούζα (σ.τ.σ. μεγάλο ανοιχτό λάκο). Γύρω γύρω, στα χείλια της χαβούζας σπαρταρούσαν κορμιά, και μέσα η χαβούζα ήταν γεμάτη κεφάλια. Έπαιρναν όποιον έπιαναν, τον πήγαιναν στην άκρια της χαβούζας, έκοβαν το κεφάλι και το έριχναν μέσα στην χαβούζα και τα κορμιά τα άφηναν να σπαρταρούν γύρω γύρω. Ήταν φοβερό. Όσοι το είδαν τρελάθηκαν. Το τρελοκομείο γέμισε από τρελούς σαν ήρθαμε. Εκεί σ’ αυτό το μέρος χάσαμε και τον πατέρα μου. Τον αδελφό μου τον έσφαξαν στο χωριό.

          Έβγαλαν, μετά, ιταλικά και ελληνικά πλοία και μας πήραν. Πόσους; Ούτε ένα είκοσι τοις εκατό δεν επήραν. Τέτοια καταστροφή δεν είδαν τα μάτια μου!”

ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ