ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ

Χρήσιμα Τηλέφωνα

ΔΗΜΟΣ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ 210-4646000         ΕΥΔΑΠ 210-4657511 ΔΗΜ. ΔΙΑΜ. ΑΙΑΝΤΕΙΟΥ 210-4662310 ΔΗΜΟΣ ΑΜΠΕΛΑΚΙΩΝ 210-4671970 ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ 210-464651100-10 ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΑΜΠΕΛΑΚΙΩΝ 210-4672438 ΛΙΜΕΝΑΡΧΕΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ 210-4677277 ΛΙΜΕΝΑΡΧΕΙΟ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ 210-4419441 ΛΙΜΕΝΑΡΧΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΑ 210-4611311-7 ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ 210-4685199 ΔΑΣΑΡΧΕΙΟ 210-4671249 ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ 210-4651711-         4650150 ΚΛΙΝΙΚΗ (ΧΙΩΤΗ) 210-4677279 ΚΕΝΤΡΟ ΕΚΑΒ ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ 210-4653888 ΤΑΞΙ 210-4671575- 210-4674743- 210-4651580 ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ 210-4658622 ΚΤΕΛ 210-4671333 ΦΕΡΥ ΜΠΟΟΥΤ 210-4671494 ΠΟΡΘΜΕΙΑ 210-4677293         4674720         4413178 ΔΕΗ 210-4651119 Κ.Α.Π.Η ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ 210-4650775 Κ.Α.Π.Η ΑΙΑΝΤΕΙΟΥ 210-4650680 ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ 210-4654180 ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ 210-4653572 ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΣΧΟΛΕΙΩΝ - ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ (κλικ εδώ) ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΩΝ (κλικ εδώ)

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ

ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ

Αξιοθέατα

Σήμερα η πόλη της Σαλαμίνας είναι μια σύγχρονη πόλη.  photo by A.,T. ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΙ ΧΩΡΟΙ (1) Οι δύο Ανεμόμυλοι στο λόφο του Αγίου Νικολάου, κτίσματα του 18ου αιώνα.   (2) Η Ιερά Μονή Φανερωμένης (εορτάζει στις 23 Αυγούστου) ανεγέρθηκε τον 17ο αιώνα (1670) από τον  Όσιο Λαυρέντιο (κατά κόσμο Λάμπρο Κανέλλο) ο οποίος βρήκε την εικόνα της «Νεοφανείσης Παναγίας». Βρίσκεται βορειοδυτικά του νησιού. (3) Το σπίτι του μεγάλου Έλληνα ποιητή Άγγελου Σικελιανού, στην παραλία της Μονής Φανερωμένης, αναστηλώθηκε (2003-2006) επί Δημαρχίας Βαγγέλη Αγαπίου. Σ΄αυτό έζησε για πολλά χρόνια και δημιούργησε το σημαντικότερο έργο του. Δίπλα στο σπίτι υπάρχει η προτομή του.     (4) Το ανοιχτό Ευριπίδειο Θέατρο το οποίο χτίστηκε 1993 επί Δημαρχίας Αθ. Μακρή και ο Ιερός Ναός της Παναγίας Ελευθερώτριας, χτισμένος το 1998 επί Δημαρχίας Αθ Μακρή στο λόφο Πατρίς.   (5) Οι Ιεροί Ναοί Αγίου Μήνα και Αγίου Δημητρίου με έργα του μεγάλου Σαλαμίνιου και νεοέλληνα ζωγράφου Πολυχρόνη Λεμπέση (1848- 1913) και     του γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά (1851-1938). Οι ναοί βρίσκονται στο κέντρο της πόλης. (6) Ο Τάφος του ήρωα Γεώργιου Καραϊσκάκη, όπου σώζονται τα οστά του στην εκκλησία του Αγ. Δημητρίου στο κέντρο της πόλης. Ο τάφος     ανακατασκευάστηκε το1996. Στον περίβολο του ναού υπάρχει υπάρχει η προτομή του ήρωα.   (7) Το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Ιστορίας και η Δημοτική Βιβλιοθήκη, που στεγάζονται στο κτίριο του Νέου Δημαρχείου.   (8) Το Δημαρχιακό Μέγαρο, χτισμένο επί Δημαρχίας Αθανασίου Μακρή, το οποίο εγκαινιάστηκε στις 30-7-2000 από τον πρόεδρο της Ελληνικής     Δημοκρατίας κ. Κων/νο Στεφανόπουλο.   (9) Η Μονή του Αγίου Νικολάου Λεμονιών (17ου αιώνα) και το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννου του Καλυβίτη (10ου αιώνα) που βρίσκονται στο πευκόφυτο δάσος προς την περιοχή Κανάκια. photo by A.,T. photo by A.,T. (10) Το σπήλαιο του Ευριπίδη στην περιοχή Περιστέρια, το οποίο ανεσκάφη από τον αρχαιολόγο καθηγητή κ.Γιάννο Λώλο (1994-1997).   (11) Ο πέτρινος φάρος που βρίσκεται στα νότια του νησιού στο ακρωτήρι Λυκόπουλο (μεταξύ των περιοχών Περιστέρια και Κολώνες).  photo by A.,T. (12) Το Ναΰδριο της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα του 11ου αιώνα που βρίσκεται κοντά στην πλατεία του Αιαντείου (Μούλκι). (13) Η Ιερά Μονή Υπαπαντής η οποία βρίσκεται στην περιοχή Φλεβαριώτισσα - Μενεμένη. (14) Η  Πόλη της Αρχαίας Σαλαμίνας : Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν δύο πόλεις στο νησί της Σαλαμίνας, την Αρχαία και την Ομηρική Σαλαμίνα. Η τελευταία βρισκόταν στη Νότια πλευρά του νησιού και ήταν "νοτίως τετραμμένην προς Αίγιναν" όπως αναφέρει ο Παυσανίας. Η αρχαία πόλη ήταν στη χερσονοειδή περιφέρεια που σήμερα ονομάζεται Κυνόσουρα και στην αμέσως μικρότερη χερσόνησο όπου σήμερα βρίσκεται το Καματερό και μέρος του Αμπελακίου. Η κυρίως πόλη βρισκόταν στην πλευρά του Αμπελακίου και διέθετε ερείπια περιβόλου, τειχών και οικοδομημάτων αρχαίων τα οποία σχετίζονται με τα "αγοράς ερείπια", το "Αιάντειον", το "Τέμενος Αίαντος", το "Ιερόν Ασκληπιού", τον "Βωμόν των δώδεκα Θεών", τον ανδριάντα του Σόλωνος και της Δημοκρατίας, τη Στοά την Εξέδρα, το Γυμνάσιος, τα Ιερά του Ερμού και του Διονύσου, όπου εκεί εκτελούνταν οι ιστορικές "Έρμαιαι και Διονύσου Εορταί". Επίσης υπήρχαν ακόμη το τρόπαιο της Αρτέμιδος και του Δία, των Μοιρών, θέατρο και ισχυρό λιμάνι με ναυπηγικές εγκαταστάσεις το οποίο είναι εμφανέστατο μέχρι σήμερα. (15) Αξιοθέατα της Δημοτικής Ενότητας Αμπελακίων (Ναΰδριο Αγ. Πέτρου, Υπαπαντούλα, Τύμβος Σαλαμινομάχων). (16) Κτίσματα Αρχιτεκτονικής σημασίας στη Δημοτική Ενότητα Αμπελακίων :Απ' άκρη σ' άκρη, σε όλη την επικράτεια του πρώην Δήμου Αμπελακίων υπάρχει έντονο το στοιχείο του πολιτισμού το οποίο αποτυπώνεται σε κτίσματα που είναι χαρακτηριστικά για την αρχιτεκτονική τους.

Γράφει: ο Δημήτριος Ν. Μπελεφάντης

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΟΝΗ 

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΛΕΜΟΝΙΩΝ                                                                                                                      

ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΟΥ ΑΙΑΝΤΕΙΟΥ

          

  Γράφει: ο Δημήτριος Ν. Μπελεφάντης 

              Φωτογραφίες απο την συλλογή της Θάλεια Δ. Μπελεφάντη ( Ιστορικό Αιάντειο! ).

  Ενάς παλιός θρύλος που μεταδόθηκε απο γενιά σε γενιά, σφραγίζει την δημιουργία  

του παλιού αυτού ιστορικού μοναστηριού.

 Πολλοί λιγοί σήμερα γνωρίζουν την ιστορία του, που εχει αποσπασματικά διασωθεί 

σε διάφορα συγγράματα.

 Συγκεντρώσαμε αυτές τις ιστορικές καταγραφές και θα προσπαθήσουμε να δώσουμε 

μια εικόνα της ιστορικότητας του.

 Μισή ώρα περπάτημα από το σημείο που χτίστηκε η μονή, 

υπάρχει ενα παλιό μοναστήρι, σκήτη, 

αφιερωμένο στον προστάτη Άγιο των ναυτικών. 

Οι μοναχοί ασκητές που το κατοικούσαν, 

είτε ανήσυχοι που έβλεπαν να στερέυει η πηγή που κυλούσε μεσα σε ενα υπόγειο σπήλαιο κοντά στο μοναστήρι, 

είτε νοιώθοντας ανασφαλείς βλέποντας τις συχνές επιδρομές μουσουλμάνων πειρατών και 

μια ενδεχόμενη μαζική επίθεση απο την μεγάλη Τουρκική απειλή που πλησίαζε, 

πιθανόν παρακινούμενοι και χρηματοδοτούμενοι απο τους Φράγκους κατακτητές της περιοχής, 

που είχαν αρχίσει να ενισχύουν  κάθε προσπάθεια στρατιωτικο-αμυντικού χαρακτήρα, 

για μικρά και μεγάλα φρουριακά μοναστήρια, 

έπεισαν  τους μοναχούς που μετέφεραν το παλαιό είκονισμα του Αγίου Νικολάου, 

πιο χαμηλά και έκτισαν εκεί μία νέα αλλά φρουριακή αυτή τη φορά μονή, 

σε σημείο που να ελέγχει τον κόλπο με τα νησιά Κανάκια. 

Δεκάδες μοναχών και ασκητών της περιοχής, εργάστηκαν και στελέχωσαν τη νεα μονή που αντιστάθηκε ανεπιτυχώς όταν εκδηλώθηκε η μεγάλη επίθεση για την κατάληψη του νησιού, 

απο τον αρχινάυαρχο του Τουρκικού στόλου, 

πειρατή Μπαρμπαρόσσα.  

Ματαίως όμως γιατί η μονή καταλήφθηκε απο τους Τούρκους και γράφθηκε έτσι εκεί η τελευταία σελίδα της Φραγκοκρατίας και η πρώτη της Τουρκικής κυριαρχίας στη Σαλαμίνα.    Οσοι μοναχοί επέζησαν, εκδιώχθηκαν απο εκεί. 

 Παλαιοί θρύλοι αναφέρουν οτι ένας αντιστάθηκε με πείσμα, αποφασισμένος να ζήσει στον 

τόπο του και βρήκε καταφύγιο σε ενα κελί του παλαιού εγκαταλελημμένου μοναστηριού εκεί 

πιό πάνω. 

Οι Τούρκοι της μικρής φρουράς που είχαν εγκατασταθεί στη μονή, επειδή δεν ήξεραν πως να σκοτώσουν τον καιρό τους σε αυτήν την ερημιά, σκεφθήκαν να βασανίσουν τον γέρο μοναχό, εμποδίζοντάς τον να έρχεται να προμηθέυεται νερό απο την κοινή πηγή, 

και τελικά τον σκότωσαν.  

 Σαλαμίνιοι παλικάρια, οταν έμαθαν το γεγονός, ανέβηκαν στην μονή και με το πρόσχημα 

ενος περιπάτου για ψάρεμα, έπιασαν τον αρχηγό της Τουρκικής φρουράς και τον έπνιξαν στην 

θάλασσα.

 Ετσι ο γέρος μοναχός αποκαταστάθηκε στην άκακη ειρήνη του. 

  Η ερημωμένη μονή δεν μπόρεσε να ξαναλειτουργήσει για πάρα πολλά χρόνια, λόγω του 

ότι οι Τούρκοι επέβαλαν βαρείς φόρους στα μοναστήρια.

 Πολύ αργότερα οταν η Σαλαμίνα απέκτησε ορισμένα προνόμια, ξανάκατοικήθηκε η μονή από μοναχούς γιατί το υπέροχο δάσος που περιβάλει την μονή, έβγαζε μεγάλες ποσότητες ρετσίνι 

και με αυτο τροφοδοτούσε τα ναυπηγεία του Τουρκικού στόλου.

  Η παλιά ονομασία της μονής ήταν '' Άγιος Νικόλαος στο Κανάκιανη '', 

το προσδιοριστικό ( λεμόνια ) το πήρε από τους Αρβανιτόφωνους της Αττικής που την προσφωνούσαν ( Άί Νικόλα ντέ λεμονά ). 

  Ηταν το 1800, φυτεμένες στή περιοχή του μοναστηριού πολλές λεμονιές, μοναδικές τότε 

στη Σαλαμίνα. 

Τις είχε φυτέψει εκεί ενας δουλευτής ιερομόναχος ο γέρων Ευδόκιος ηγούμενος της μονής, 

που εκτός απο την εργατικότητα και την αρετή του ειχε ενα θείο χάρισμα, διάβαζε τις σκέψεις 

και τα κρυφά μυστικά των περαστικών και των προσκυνητών

 Άγιος άνθρωπος, έλεγαν και κάθονταν να τους συμβουλέψει και να τους κατηχήσει για την αλήθεια, τηνδικαιοσύνη  και την μετάνοια.

  Το 1821, τον καιρό της Ελληνικής επανάστασης, 

οι καλόγεροι της μονής θεωρούσαν υποχρέωση και καθήκον τους να φιλοξενούν τους αγωνιστές της ελευθερίας.                                     

 Στη μονή του Αγίου Νικολάου εύρισκε καταφύγιο μια ομάδα επαναστατών του αγωνιστή Χοντρονικόλα Γκριτζιώτη.   

Με την σύσταση του Ελληνικού κράτους, μια βασιλική εγκύκλιος έθετε υπο την κηδεμονία της 

ενα πλήθος από μικρά μοναστήρια,   ( μεγάλη πολυτέλια για μια νεοσύστατη και φτωχή χώρα ).

  Αυτή η εγκύκλιος τερμάτισε στα 1835 και τερμάτισε και την επίσημη λειτουργία της μονής Αγίου Νικολάου.

 Έκτοτε οι “ένοικοι”της μονής κατέφυγαν στα δανείκα για να ζούν.                     

Επέζησαν για ενα διάστημα χάρη στήν γενναιοδωρία των ξυλοκόπων, των ρετσινάδων και χάρη στις προσφορές των πιστών.

 Έγγραφα της εποχής αναφέρουν οτι τον Άυγουστο του 1833, 

ο ηγούμενος δανείστηκε πέντε Τουρκικές λίρες και πολύ αργότερα, 

ακόμα 29 δραχμές και είκοσι λεπτά, ποσόν που δεν είχε εξοφλήσει ύστερα απο τρία χρόνια. 

Τον Απρίλιο του 1834, ο ηγούμενος της μονής Γρηγόριος, ο παπάς Κωνσταντινίδης και ο αδελφός Νεόφυτος κλήθηκαν να πληρώσουν ενα χρέος απο 110 δραχμές και 35 λεπτά, 

μα επειδή δεν ηταν φερέγγυοι οι μοναχοί αυτοί, τους δόθηκε προθεσμία ενός μηνός. 

Τα γεγονότα αυτά μας κάνουν να σκεφτούμε ότι βασίλευε μεγάλη φτώχεια εκείνο τον καιρό στο μοναστήρι.

 Αυτό μπορεί να ήταν ψέμα, γιατί αλλού βρίσκουμε ότι είχε στην κατοχή του, στην Αθήνα, εκτάσεις οπωροφόρων δένδρων με ροδιές, κερασιές, λεμονιές και είχε και το ρετσίνι του δάσους.

 Μα όλοι τούτοι οι πόροι αφέθηκαν ανεκμετάλευτοι απο τούς νοχελείς μοναχούς που απέδιδαν ελάχιστα και ασχολούνταν με την εκποίηση της περιουσίας της μονής στούς χωρικούς της περιοχής. Η μονή δεν φαίνονταν να στερείτε ούτε και κινητής περιουσίας, εφόσον στα 1834 πούλησε 664 αίγαγρους για 2228 δραχμές και 2 μουλάρια για 553 δραχμές.

 Όταν πούλησαν οτι μπορούσαν να πουλήσουν και έφυγαν, 

η μονή του Αγίου Νικολάου λεμονίων ερήμωσε ξανά.

 Αργότερα στην εγκαταλελειμμένη μονή ήρθε και εγκαταστάθηκε ένας “ λαικός”, 

ο Σαλαμίνιος Δημήτριος Ανδριανός, ο οποίος είχε προσβληθεί απο μία επικίνδυνη αρρώστεια 

και οι γιατροί του συνέστησαν να πάει να μείνει σε υψόμετρο.

 Εκεί ζούσε από το κυνήγι και κάποια μαθήματα που έκανε στα παιδιά στο Μούλκι όπου δεν υπήρχε ακόμη σχολείο και σε παιδιά ποιμένων της περιοχής.

 Πριν αρρωστήση φοιτούσε στο διδασκαλείο των Αθηνών.

 Την μονή κατά καιρούς επισκεπτόνταν Αγιορήτες μοναχοί.

 Ενας ιερομόναχος αγιογράφος στάθηκε η αιτία για να αρχίσει να ζωγραφίζει.

 Με τις οδηγίες του κατάκτησε την τέχνη της αγιογραφίας και άρχισε να αγιογράφει πολούς 

ναούς της Σαλαμίνας.

 Εξελίχθηκε σε εναν μεγάλο αγιογράφο και σημαντικό ζωγράφο της Σαλαμίνας.

 Ο “ Μητροζουγράφος ”, όπως τον αποκαλούσαν.

 Ο Ανδριανός έζησε όλη του τη ζωή στο μοναστήρι, 

εκεί γεννήθηκαν τα παιδιά του απο την συζυγό του Ελένη Κοπανά από την θήβα.

 Εκεί γεννήθηκε και ο γιός του Νικολάος Ανδριανός το 1886 που ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του.

 Ο “ Νικοζουγράφος ” εικονογράφησε αρκετούς ναούς της Σαλαμίνας μαζί με τον πατέρα του 

και μόνος του.

 Ο Δημήτριος Ανδριανός γέρος και θεραπευμένος έφυγε από την μονή και έμεινε μόνιμα στην

πόλη της Σαλαμίνας όπου και πέθανε το 1923.

 Οταν έφυγε αυτή η καλλιτεχνίκη οικογένεια απο την μονή, ήρθε και εγκαταστάθηκε εδώ μία κοινότητα καλογραιών με ηγουμένη την μοναχή Σαλώμη, 

που έφθασε ξεριζωμένη απο το Αιδίνι της Μικράς Ασίας και καλογέρευσε εδώ με δύο νεότερες της μοναχές, στο έρημο τότε μοναστήρι.

 Το 1926 χρονία διωγμού των “ γνήσιων ορθοδόξων '' παλαιοημερολογητών, στον ανελέητο κατατρεγμό, με φυλακίσεις ιερέων '' γιά την πιστή εφαρμογή των διατάξεων '' έβρισκαν καταφύγιο εδω '' ζηλωτές '' για να τελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα με ασφάλεια στο απόμερο αυτό μοναστήρι, επικουρούμενοι απο Αγιορήτες ιερομόναχους.

 Η νέα αυτή γυναικεία μοναστηκή κοινότητα μετά βίας κατάφερνε να ζή σε ένα μοναστήρι χωρίς πόρους, έτρωγαν ελιές και χόρτα του βουνού και ζούσαν τόσο φτωχικά που πολλές φορές 

τούς έλειπε ακόμα και το ψωμί.

 Οι μοναχές που προστήθενταν στην κοινότητα κάθονταν λίγο καιρό και έφευγαν

Το 1940 μόνο δυο πολύ γριές καλόγριες είχαν παραμείνει, 

ούτε λειτουργίες πιά, ούτε δεήσεις.

 Σε τι θα ωφελούσε ο μοναστηριακός νόμος σε μία μονή πού αργοπέθαινε.

 Όταν οι γριούλες αυτές ασκήτριες μοναχές πέθαναν, το μοναστήρι ερήμωσε για μία ακόμα φορά.

 Η Μονή στελεχώθηκε ξανά με μοναχές μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο και όταν η μεταπολεμική περιπέτεια είχε τελειώσει,

 Σήμερα πάλι , την κοινότητα των μοναχών απαρτίζουν δύο πολύ γερασμένες μοναχές 

με ηγουμένη την μοναχή Χριστονύμφη.

 Η μονή καταρρέει και το μέλλον της είναι αβέβαιο.

 Το καθολικό, η εκκλησία, απλης οξύκορφης κατασκευής, έχει δύο ανοίγματα, 

δύο εισόδους, η μία είναι στα δυτικά που είναι και η κεντρική, κάτω απο το υπόλοιπο ενος πεσμένου πύργου.         

 Η άλλη είναι στα βορινά, πιό μεγάλη, που έχει σαν επιστέγασμα ένα μικρό τριγωνικό αέτωμα που περικλείει τοιχογραφία του Αγίου Νικολάου.

 Εξωτερικά, η εκκλησία ήταν διακοσμημένη με πιάτα από φαγιάντζα κολλημένα στους τοίχους.

 Δεν παραμένουν πιά παρά ελάχιστα ξεθωριασμένα και ξεπλυμένα απο τη βροχή.

 Μέσα στόν νάρθηκα ανύπαρκτη σχεδόν διακόσμηση εκτός από το 

βυζαντινό ξυλόγλυπτο χρυσοσκάλιστο τέμπλο,

τα άστρα και οι ζωγραφικοί σταυροί είναι έργο του Νικολάου Ανδριανού, 

γιού και μαθητή του αγιογράφουΔημήτριου Ανδριανού.

Δεξιά και αριστερά της βορινής πόρτας είναι ενσωματωμένες στην τοιχοποιία μαρμάρινες ανάγλυφες πλάκες με σκαλιστούς σταυρούς.

 Η καστρόπορτα της ιστορικής αυτής μονής, γνώρισε πολλούς '' κληρονόμους κτήτορες '', στο πέρασμα των αιώνων, η αξεπέραστη γαλήνη της περιοχής, και το υπέροχο δασικό τοπίο,

ηταν πάντα πόλος έλξης ησυχαστών.

 Το ιστορικό αυτό μνημείο παρά την εποχή αβεβαιότητας που διανύει, αποσπά τον θαυμασμό των επισκεπτών. 

 Παρότι ζούμε σε έναν αιώνα όπου η άνεση υπερέχει της γραφικότητας, 

ενοχλείτε κανείς βλέποντας την εγκατάλειψη και ερημοποίηση των παλαιών κελιών της 

ιστορικής μεσαιωνικής  μονής, που καταρρέουν χωρίς κανείς να κάνει τα αναγκαία 

διαβήματα για να αναστηλωθούν,

και το ανακαινισμένο σύγχρονο κτίριο.!

 Η πολιτεία θα πρέπει να βάλει τα μυωπικά γυαλιά της και να δεί αυτά τα χαλάσματα

'' ερείπια ταραγμένων αιώνων '' σαν αναπόσπαστο αρχιτεκτονικό κομμάτι της σύνθεσης 

του ιστορικού μοναστηριού,

πού πιστοποιεί την χρονολογία του,

και χωρίς μεμψιμοιρίες να δραστηριοποιηθεί.

Κείμενο απο το δίτομο βιβλίο – λεύκωμα των ΄ΘΑΛΕΙΑ Δ. ΜΠΕΛΕΦΑΝΤΗ και ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Ν. ΜΠΕΛΕΦΑΝΤΗ 

'' ΜΝΗΜΕΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ ΑΙΑΝΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ ''εκδόσεις ΙΑΝΘΟΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ

Ανακοίνωση υποβολής δικαιολογητικών για δικαιούχους του Κοινωνικού Παντοπωλείου

Η οικονομική κρίση η οποία μαστίζει την πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει  εκατοντάδες συμπολίτες μας στην ανεργία και την ανέχεια.

Ο Δήμος μας ίδρυσε Κοινωνικό Παντοπωλείο του οποίου δικαιούχοι είναι δημότες και κάτοικοι του δήμου μας αδυνατούν να καλύψουν τις καθημερινές τους ανάγκες.

Το Κοινωνικό Παντοπωλείο θα παρέχει δωρεάν ποσότητες βασικών τροφίμων σε συγκεκριμένο αριθμό δικαιούχων.

Κριτήριο  ένταξης των ενδιαφερομένων στο Κοινωνικό Παντοπωλείο είναι το συνολικό εισόδημα των συνοικούντων με το δικαιούχο, ενώ θα λαμβάνονται υπόψη παράγοντες όπως η οικογενειακή κατάσταση, τα κοινωνικά προβλήματα, η ανεργία, προβλήματα υγείας και αναπηρίες.

Πιο συγκεκριμένα, για την ένταξη στο πρόγραμμα του Κοινωνικού Παντοπωλείου, απαιτείται η προσκόμιση των κάτωθι δικαιολογητικών:

Δελτίο Αστυνομικής Ταυτότητας

Πιστοποιητικό Οικογενειακής Κατάστασης

Κάρτα Ανεργίας του Ο.Α.Ε.Δ. (εφόσον υπάρχει)

Τελευταίο Εκκαθαριστικό Σημείωμα του αιτούντα καθώς και όλων των συνοικούντων  ή Υπεύθυνη Δήλωση θεωρημένη από την εφορία, που βεβαιώνει οτι δεν υποχρεούνται φορολογικής δήλωσης  

Έντυπο Ε9 ή Υπεύθυνη Δήλωση περί μη ύπαρξης περιουσιακών στοιχείων.

    6.Φωτοτυπία λογαριασμού Δ.Ε.Η. ή Ο.Τ.Ε. ή Ε.Υ.Δ.Α.Π. ή Μισθωτήριο Συμβόλαιο μέσω του οποίου θα βεβαιώνει τη διεύθυνση της κατοικίας του ή βεβαίωση μόνιμης κατοικίας από τον Δήμο.

Απόφαση Υγειονομικής Επιτροπής ή άλλου δημόσιου φορέα εφόσον υπάρχει πρόβλημα υγείας.

Σε περίπτωση αναπηρίας αντίγραφο της βεβαίωσης της επιτροπής που αναγράφει το ποσοστό.

Τα ανωτέρω δικαιολογητικά, υποβάλλονται στον δήμο σε επικυρωμένα αντίγραφα μαζί με την συμπλήρωση σχετικής έντυπης αίτησης.

ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΙΤΗΣΕΩΝ    

Οι αιτήσεις των ενδιαφερομένων μπορούν να κατατίθενται από 1 Αυγούστου 2013 έως 30 Αυγούστου 2013 στον Δήμο Σαλαμίνας στο Γενικό Πρωτόκολλο καθημερινά εκτός Σαββάτου και Κυριακής.

Τηλ. Επικοινωνίας: 213- 20 27 581 / 582

Ο Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Προστασίας Παιδείας & Πολιτισμού   Νικόλαος Φουρίκης

Ο Δήμαρχος       Γιάννης Τσαβαρής

ΚΥΧΡΕΙΑ 2013

ΑΙΑΝΤΕΙΑ 2013

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΙΑΝΤΕΙΑ 2013

ΑΙΑΝΤΕΙΑ 2013

ΕΝΑΡΞΗ ΑΙΑΝΤΕΙΩΝ

l  Ομιλία

l  Έκθεση Σαλαμίνιων Ζωγράφων

l  Υποδοχή Δρομέων-Αθλητών

l  Αφή Φλόγας-Ιέρειες

l  Σοφοκλή ΑΙΑΣ (Απόσπασμα με Χορόδραμα από την ηθοποιό Βίκυ Βιρβίλη)

l  Συναυλία Φιλαρμονικής Δήμου Σαλαμίνας με τις μουσικές του κόσμου                             

l  Βραβεύσεις Καλλιτεχνών & Αθλητών

l  ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΙΑΝΤΕΙΟΥ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ώρα 8.30μ.μ

 

ΚΟΛΩΝΕΣ ΑΙΑΝΤΕΙΟΥ

l  Αρχαΐκό Τελετουργικό Δρώμενο με την Βίκυ Βιρβίλη

l  Μουσική Εκδήλωση

ΣΑΒΒΑΤΟ 3 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ώρα 8.30 μ.μ

 

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΑΓ.ΦΑΝΟΥΡΙΟΥ

l  Αρχαικό Τελετουργικό Δρώμενο

l  Μουσική Εκδήλωση

ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ώρα 8.30 μ.μ

 

ΠΑΡΑΛΙΑ ΚΑΚΗΣ ΒΙΓΛΑΣ

l  Αρχαΐκό Τελετουργικό Δρώμενο

l  Αθλητικοί Αγώνες(Ποδηλασία)

l  Καλλιτεχνική Εκδήλωση

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ώρα 8.30 μ.μ

 

ΛΗΞΗ ΑΙΑΝΤΕΙΩΝ

ΠΕΡΙΟΧΗ ΓΥΑΛΑ

l  Πανελλήνιος Διασυλλογικός Αγώνας Κανό/Καγιάκ

ΚΥΡΙΑΚΗ 1η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ώρα 9π.μ-2μ.μ

 

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ν.Π.Δ.Δ                      Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ &ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ          

 

                                                               ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΒΑΡΗΣ

ΤΙΝΑ ΜΠΕΓΝΗ

ΤΕΣΤ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Το σοφό τέστ του Σωκράτη

Μια μέρα, εκεί που ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του.
Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να κάνουν το τεστ της “τριπλής διύλισης”.
“- Τριπλή διύλιση;” ρώτησε με απορία ο γνωστός του.
- Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις.
- Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας.
Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;
- Ε… όχι ακριβώς, απλά το άκουσα όμως και…
-Μάλιστα, άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα.
- Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της καλοσύνης.
Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;
- Καλό; Όχι το αντίθετο μάλλον…
- Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης, θέλεις να πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.
Ο γνωστός του έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.
- Παρόλα αυτά, συνέχισε ο Σωκράτης, μπορείς ακόμα να περάσεις το τεστ γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο.
Το τρίτο φίλτρο της χρησιμότητας.
Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις για τον μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί xρήσιμο σε κάτι;
- Όχι δεν νομίζω…
- Άρα λοιπόν αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω;
Ο γνωστός του έφυγε ντροπιασμένος,έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα…
Μήπως είναι καιρός να βάλουμε κι εμείς αυτό το σοφό τεστ στη ζωή μας;